met de stroom mee

Jaren geleden verslond ik boeken over zelfontwikkeling. Ik heb er misschien wel honderd gelezen. Uit interesse vooral, en omdat ik reviews schreef voor boeken blogs. Ik las minstens één boek per maand maar vaak ook meer.


Een vraag die ik regelmatig kreeg was of ik er ook echt wat mee kon doen, al die informatie. Ja dat kon. Uit elk boek haalde ik altijd wel iets waar ik op dat moment iets aan had. Maar, er waren ook genoeg lessen waar ik niet meteen mee aan de slag kon. Was dat dan niet zonde, was vaak een tweede vraag. Ik vond van niet, want het bleef toch in mijn hoofd zitten en zo was ik er – vaker onbewust dan bewust – mee bezig.


En zo komt het ook wel eens voor dat ik veel later weer eens aan een boek denk. Deze week was dat de zin ‘met de stroom mee zwemmen’. Ik weet niet meer waar ik het ooit gelezen heb, alleen dat het een Oosterse wijsheid is. En zo dacht ik daar even over na.


Want in het leven heb je vaak een eerste reactie, tegen de stroom ingaan of met de stroom mee zwemmen. Wat ik heb gemerkt is dat tegen de stroom in zwemmen weerstand geeft. Daar maak ik het mezelf dus extra moeilijk mee. Soms komt er daardoor boosheid en frustratie vrij. Het vraagt juist om acceptatie van wat is in plaats van afwijzen en ertegen vechten. 

Met de stroom mee gaan zorgt voor meer ruimte. Voor zachtheid en oplossingen. En maakt alles op alle fronten makkelijker. 

Ik probeer er vaker aan te denken, als iets niet gaat zoals ik gedacht had. Of als dingen niet lukken. Hoe kan ik nu met de stroom mee? Meewerken in plaats van tegenwerken? Je kunt het zelfs bij de kleinste dingen toepassen. En dan wordt het eerder een bewuste keuze in plaats van een reactie.

Heb jij er wel eens over nagedacht hoe dit terugkomt in je leven? En of je reactie dan met de stroom meegaan of tegen de stroom ingaan is? 

dit vind je misschien ook leuk:  met frisse tegenzin

Comments

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

6 thoughts on “met de stroom mee

  1. Inderdaad een goede om te onthouden. Waar ik vaak aan denk is iets wat mijn psycholoog zei (en zei had het ook uit de Oosterse wijsheid) is dat golven komen en golven gaan. Hoe hoog de golf ook is of hoe lang die ook duurt, hij gaat ook altijd naar beneden. Het hoogste moment van je angst, daar waar je denkt dat het voor altijd blijft, zal altijd weer dalen. En daarbij hoort natuurlijk ook dat rustig water, niet altijd rustig blijft, maar dat er altijd weer een golf komt (maar dus ook weer gaat). Goed, zij kon het beter uitleggen, maar ik hoop dat je me begrijpt. Ik vind het zelf in ieder geval altijd een fijne gedachte wanneer ik hoog in mijn angsten zit. X

    1. Ah ja ik weet precies wat je bedoelt! Dat is inderdaad ook een fijne om te onthouden. Als je er midden in zit dan vergeet je dat misschien nog wel eens, dat er ook altijd weer een einde aan komt.

  2. Toen baby D er net was, was dat echt mijn motto: meedeinen. NIet te veel proberen vasthouden aan hoe ik denk dat het moet of hoe ik het gepland heb maar meegaan met hoe het nu, in het moment gaat. Dat bracht me zoveel rust. We zien wel.

  3. Mooi om over na te denken idd. Meegaan, niet meegaan.. Ik heb een verleden waarin ik alleen maar met de stroom meeging, mij in allerlei bochten wrong om er toch maar bij te horen / ik zeker niets fout zou doen.

    uiteindelijk geleerd dat het vooral draait om vooral naar het eigen bootje te kijken. Of het nu met de stroming mee is, of er tegen in… Soms eens harder peddelen, al is dat moeilijk. Zeker als je de enige bent die peddelt.